“Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό” – Σχέση Ν. Καββαδία-Φ. Γκ. Λόρκα

Γεια σου,Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα! Η πιστολιά που σε σώριασε στον πέτρινο τοίχο ενός χωριού της πατρίδας σου, τίποτε δεν κατάφερε να κάνει!Του λαού η δύναμη που αγάπησες ανασταίνει τώρα τα λόγια σου για πάντα και ξέρεις εσύ πόσο το δάκρυ ενός χωριάτη αξίζει περισσότερο απ΄όλα τα βραβεία των Ακαδημιών.

Οδυσσέας Ελύτης, Ανοιχτά Χαρτιά

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα(1898-1936)
Ένας από τους σημαντικότερους Ισπανούς ποιητές και θεατρικούς συγγραφείς.Ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική και τη μουσική.Μεγάλος,πολύπλευρος και Εθνικός Ισπανός και παγκόσμιος δημιουργός.Για την πολιτιστική ζωή της χώρας του υπήρξε εμπνευσμένος και συνεπής μαχητής.
Στις 19 Αυγούστου του 1936 τον δολοφόνησαν οι φασίστες του Φράνκο στην περιοχή της Γρενάδα.Οι συχνές και συνεχείς αναφορές στη δολοφονία του για αρκετό καιρό τότε και μετά, έθρεψαν την πολιτική και πνευματική διαμαρτυρία κατά του Φασισμού (Κ. Τοπούζης).
Ποίηση:
– Divan del tamarit
– Ντουέντε
– Ποιητής στη Νέα Υόρκη
– Σονέτα του σκοτεινού έρωτα
– Ωδή στον Σαλβαντόρ Νταλί
– Μοιρολόι για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας
– Ποιητικά άπαντα(Τόμοι Α,Β)
Θέατρο:
– Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα
– Η θαυμαστή μπαλωματού
– Γέρμα
– Ματωμένος Γάμος
κ.ά.

Μεμέντο
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
Όταν θα πεθάνω,
με την κιθάρα μου αντάμα,
θάψτε με κάτω απ΄τον άμμο

Όταν θα πεθάνω,
στις πορτοκαλιές ανάμεσα
και στις μέντες.

Όταν θα πεθάνω,
θάψτε με,παρακαλώ,
στον ανεμοδείχτη.

Όταν θα πεθάνω!

Νέα περί του θανάτου του Ισπανού ποιητού Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα στις 19 Αυγούστου 1936 μέσα στο χαντάκι του Καμίνο Ντε Λα Φουέντε
Νίκος Εγγονόπουλος

Η τέχνη κι η ποίηση δεν μας βοηθούν να ζήσουμε
η τέχνη και η ποίηση μας βοηθούνε να πεθάνουμε

περιφρόνησις απόλυτη
αρμόζει
σ΄όλους αυτούς τους θορύβους
τις έρευνες
τα σχόλια επί σχολίων
που κάθε τόσο ξεφουρνίζουν
αργόσχολοι και ματαιόδοξοι γραφιάδες
γύρω από τις μυστηριώδικες κι αισχρές συνθήκες
της εκτελέσεως του κακορρίζικου του Λόρκα
υπό των φασιστών

Μα επί τέλους! πια ο καθείς γνωρίζει
πως από καιρό τώρα
– και προ παντός στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα-
είθισται
να δολοφονούν
τους ποιητάς
(Ποιήματα Β΄, Ίκαρος 1977)

FEDERICO GARCIA LORCA
Ποίηση: Νίκος Καββαδίας,Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος, Τραγούδι:Γιάννης Κούτρας

“Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι.
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ,
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι Σταυροφόροι” * Από το http://evaneocleous.blogspot.com/2009/08/blog-post_19.html

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s