FATA MORGANA (από τη συλλογή “Τραβέρσο”)

kavadiasdeck

Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό  
στάλα τη στάλα συναγμένο απ’ το κορμί σου  
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό,  
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.  
Στρείδι ωκεάνιο αρραβωνίζεται το φως.  
Γεύση από φλούδι του ροδιού, στυφό κυδώνι  
κι ο άρρητος τόνος, πιο πικρός και πιο στυφός,  
που εναποθέτανε στα βάζα οι Καρχηδόνιοι…

Άγια η σκουριά των καραβιών και Θεία μετάληψη κάθε σταγόνα της ατέλειωτης θάλασσας… μιας θάλασσας, που το γνώριμο βαθύ γαλάζιο χρώμα της, απετέλεσε πηγή έμπνευσης για τους περισσότερους ποιητές της γενιάς του ’30.

Άφθονα τα θαλασσινά μοτίβα, απ’ το “Ημερολόγιο καταστρώματος” του Σεφέρη και τον “Μικρό Ναυτίλο” του Ελύτη, μέχρι το “Εμβατήριο του ωκεανού” του Ρίτσου και τον “Μέγα Ανατολικό” του Εμπειρίκου. Μ’ αυτό το γνώριμο βαθύ γαλάζιο της ρέμβης, η ποίηση του Καββαδία δεν έχει μεγάλη σχέση… είναι θαρρείς, γραμμένη με το μελάνι της σουπιάς του Ινδικού κι αποκαλύπτεται σε άγκυρες, κεντημένες στο στήθος με το βελόνι.

Στον Καββαδία η θάλασσα, αν και συνεχώς παρούσα, δεν είναι ούτε μια φορά το σκηνικό όπου, μέσα, ας πούμε, απ’ τη μανία των στοιχείων της φύσης, προβάλλεται η εικόνα του δυνατού, που αντιπαλεύει και νικά, ακόμα κι όταν ηττάται. Δεν τον συγκινεί η δύναμη, τον απωθεί η μυρωδιά εξουσίας που αναδίδει. Είναι υπερασπιστικός της αδυναμίας και συμπονετικός των ανίσχυρων.

Πιστεύει μόνο στη δύναμη της εξομολόγησης… εξομολογείται, δεν απολογείται και θα πρέπει να ξεχώριζε τους ανθρώπους από το αν ήταν ικανοί ν’ αντιληφθούν αυτή τη διάκριση…

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s